Italiaanse gewoontes

Caffè drinken
Door: Maarten Veeger , 21-04-2003, 19:08

 ‘Il caffè’ is onlosmakelijk verbonden met de Italiaanse cultuur. Waag het dus niet om daar niet volop aan mee te doen in een van de zeker 150.000 koffiebars van het land. Een Italiaan is altijd wat onrustig totdat het verse kopje ‘caffè’ voor z´n neus wordt geschoven. Pas dan kan het gesprek beginnen maar vergis u niet, binnen twee minuten is het ook weer voorbij want dan is de koffie op en begint het normale leven weer. Nog een kopje is iets wat je niet zo heel vaak ziet in Italië. 

Eerst maar even de klassieke onder de misverstanden bij de niet Italiaanse koffiedrinker. ‘Cappuccino’ drinkt de Italiaan alleen als ontbijt. Het is heel onlogisch in de ogen van de Italiaan om zo’n vette kop na het eten te nuttigen. Als je goed hebt gegeten past er niet meer dan een espresso (een caffè) bij. Sommige restaurants weigeren  dan ook een ‘cappuccino’ na het avondeten (cena)  klaar te maken. Het is bijna een belediging want dan heeft u waarschijnlijk niet goed (genoeg) gegeten en kunt u beter een dessert nemen ( dolci).  U kunt wel proberen een cappuccino na het eten te bestellen. Hoofdschuddend wordt u geholpen en als het kannetje om de melk te kloppen als is opgeruimd kunt u het vergeten.

Er zijn ook compromissen die na het eten - zeker na de lunch (pranzo) - wel worden geaccepteer. Een 'caffè macchiato’ bijvoorbeeld. Dat is een espresso in een klein kopje en met een klein beetje warme  melk (‘caffè macchiato con latte caldo’) of koude melk. Daarnaast is de ‘caffè marocchino’; een caffè met melkschuim en een beetje cacao, een mini-cappuccino dus.  In de ochtend drinken ook veel mensen ‘caffè latte’, meer melk dan koffie, vaak in een lang glas. Minder sterk en zonder melk is er de ‘caffè lungo’, een gewone caffè maar met meer water. Koffie op z’n Hollands of Belgische filterkoffie lijkt het meest op de ‘caffè Americano’, een caffè met veel water in een grote kop, een slappe bak zeg maar.

Extra sterk kan natuurlijk ook. Een ‘caffè doppio’ is een dubbele espresso, en  een ‘caffè ristretto’ is een caffè met extra weinig water, bijna een kopje motorolie dus. Voor de erg warme zomerdagen is er een 'caffè freddo'. Direct uit de koelkast en eventueel opgezoet met vanille of iets anders. Tenslotte kan er ook nog grappa bij de caffè worden gedaan en dan heet het ‘caffè corretto’. De wakker maak koffie is dan ´gecorrigeerd´ met een scheut alcohol. 

Eerst betalen of eerst koffie halen verschilt per bar. Vaak vindt u de kassa apart van de cafébar waar meestal staand de koffie wordt genuttigd. Zo ben je ook snel weer weg.  Kijk goed rond wat iedereen doet, eerst de bon halen en dan de caffè of eerst onspannen drinken om bij vertrek te betalen. Op een terrasje wordt u vrijwel altijd bediend al staat daar op de betere plaatsen in de stad een stevige prijs tegenover. Bij het Pantheon in Rome betaalt u 1 euro voor een cappucino aan de bar en ruim vier keer zovel als plaats wordt genomen aan een van de tafeltjes. Ook rondom de Dom van Milaan en op talloze andere plaatsen schieten de prijzen omhoog als u gaat zitten en waag het niet de drankjes aan de bar te bestellen en dan te gaan zitten. Dat kan gewoon niet! Een discussie is zinloos. Het is nu eenmaal zo, aldus de Italiaan. Laat die wijsheden  dus maar zitten. In Rome zijn de beroemde gelegenheden voor goede koffie Sant’Eustachio en Tasse d’Oro, beiden vlakbij het Pantheon. Er wordt vooral staand gedronken.   In Milaan zijn Bar Cova in Via Montenapoleone en de bar in de Galleria Vittorio Emanuele beroemd. Zittend betaalt u daar overigens een belachelijke prijs voor de caffè.